Updates

Aandelen Nederland

Flow Traders

Advies
houden
Aandelen Nederland

AMG

Advies
kopen
Aandelen Nederland

TomTom

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Johnson & Johnson

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Alphabet

Advies
kopen
Aandelen Internationaal

Microsoft

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Amazon

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Facebook

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Apple

Advies
houden
Aandelen Nederland

Fagron

Advies
kopen
Aandelen Internationaal

LVMH

Advies
kopen

Updates

Aandelen Nederland

Flow Traders

Advies
houden
Aandelen Nederland

AMG

Advies
kopen
Aandelen Nederland

TomTom

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Johnson & Johnson

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Alphabet

Advies
kopen
Aandelen Internationaal

Microsoft

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Amazon

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Facebook

Advies
houden
Aandelen Internationaal

Apple

Advies
houden
Aandelen Nederland

Fagron

Advies
kopen
Aandelen Internationaal

LVMH

Advies
kopen
Opinie Karel Mercx, 17 jul 2018 14:15

Column: Waarom doet de S&P500 het zo goed?

0 0 Leestijd ongeveer

Van de twintig grootste technologiebedrijven op de wereld, waren er in 2013 dertien afkomstig uit de Verenigde Staten. Drie kwamen er uit China. De S&P500 is daarnaast allang geen index meer die het exclusief moet hebben van de Verenigde Staten. 

Tegenwoordig bestaat de top-20 uit twaalf Amerikaanse en acht Chinese bedrijven. Het is tekenend voor de economische opmars van China. Het land strijdt op steeds meer terreinen met de Verenigde Staten om de internationale hegemonie – en om de eretitel van ‘s werelds grootste economie.

China harder geraakt dan VS

Grote machtsverschuivingen hebben zich in de wereldgeschiedenis nooit zonder slag of stoot voltrokken. Ook ditmaal lijkt dat niet te gaan gebeuren. Op 2 maart tweette de Amerikaanse president Trump dat hij een handelsoorlog met China zou beginnen, en dat hij dat conflict eenvoudig zou winnen. De president had hier in zoverre een punt, dat een handelsoorlog China harder zal raken dan de VS. China exporteerde in 2017 namelijk voor $506 mrd naar de VS, en voerde voor ‘slechts’ $155 mrd aan Amerikaanse producten in. Een volledige bevriezing van alle handelsactiviteiten tussen de twee landen zou China dan ook harder raken dan de VS. Daar komt bij dat de Chinese economie met een omvang van $11,2 bln nog altijd een stuk kleiner dan de Amerikaanse economie. Die heeft een omvang van $18,6 bln.

Op de beurzen in China en de VS was het effect van Trumps tweet totaal tegengesteld. De grootste 500 Amerikaanse beursgenoteerde bedrijven stegen met 3,98%. De grootste 300 bedrijven in China daalden met 17,86%. Dit is een extreem verschil voor twee brede aandelenindices met grote bedrijven. Voor Trump is dat uiteraard een teken dat hij snapt hoe de wereld in elkaar zit. Ik vind het vooral vreemd. De Amerikanen krijgen namelijk sowieso last van de handelsoorlog. Blijft het alleen bij importheffingen, dan berekenen bedrijven die door en stijgt de prijs van goederen in de Verenigde Staten. Mogen Chinese producten niet meer de Verenigde Staten in, dan stijgt de prijs door duurdere importen van elders of door duurdere productie in de Verenigde Staten.

VS zijn drijvende kracht wereldeconomie

De S&P500 is daarnaast allang geen index meer die het exclusief moet hebben van de Verenigde Staten. Ongeveer 45% van de omzet van de bedrijven in de index komt van over de grenzen vandaan. Doordat de dollar de wereldwijde reservemunt is, kunnen Amerikanen voor vele honderden miljarden per jaar meer importeren dan exporteren. Ze zijn hiermee de drijvende kracht voor de wereldeconomie. Een sterk dalend Amerikaans handelstekort betekent daarmee wellicht ook een krimpende wereldeconomie, en daarmee dalende omzet- en winstcijfers van de bedrijven in de S&P500.

De vraag is nu hoe ver de Amerikaanse president Trump wil gaan. Ik denk behoorlijk ver, want het verschil tussen de modale Amerikaan en ‘de man op Wall Street’ is nog nooit zo groot geweest. En helaas is het nog steeds zo dat als het economisch minder gaat, het een beproefde politieke strategie is om de buitenlanders (dit keer de Chinese) de schuld te geven.