Griekenland staat er beroerd voor. Het land heeft een primair begrotingstekort. De door Europa opgelegde bezuinigingen duwen het land de afgrond in, maar hoe vervangen we de stok door een wortel? Het kwijtschelden van schulden lost niets op. Een schuldherschikking heeft enkel zin als er zicht is op een structureel herstel.

De hoop dat regeringswisselingen in Italië en Griekenland de financiële markten gerust zouden stellen, is tevergeefs gebleken.

Tot mijn grote verbazing fixeren de media zich op mannetjes als Papandreou en Berlusconi. Of ze nu wel of niet aftreden is van ondergeschikt belang. Als we de euro willen redden, moet de weeffout in de euro gerepareerd worden.

Vorige week kwamen de Europese leiders met een plan om de euro te redden. Er zou een definitieve oplossing gezocht worden. Het werd helaas een plan vol gebakken lucht.

Na een valse start eindigde de beursweek per saldo alsnog positief. Nadat het taboe van een Grieks bankroet doorbroken was, brak het angstzweet uit. Toen echter bleek dat dit een onwaarschijnlijk scenario was, trokken beleggers zich op aan het bericht dat Duitsland en Frankrijk het niet zover laten komen. Er volgden vier dagen met winst, maar een oplossing van de eurocrisis is niet voorhanden.