Top tien grootste financiële crises uit de geschiedenis
In het deze week verschenen boek 'Van tulpenbol tot
rommelhypotheek' zetten de drie hoofdredacteuren de tien grootste
financiële crisis uit de geschiedenis op een rijtje.
In zijn toespraak bij de boekuitreiking benoemde Hans Stegeman,
een van de drie auteurs, daarnaast de vier fasen die elke
financiële crisis volgens hem moeten doorlopen.
Ook stelde Stegeman dat er twee belangrijke redenen zijn waarom
financiële crises keer op keer ontstaan.
De tien grootste financiële crises uit de geschiedenis op een
rijtje:
1. De Tulpenmanie (1637)
2. De Mississippi-bubbel (1720)
3. De South Sea-bubbel (1720)
4. De windhandel van 1720 in Nederland
(1720)
5. De crash van 1929 (1929)
6. De Cornfeld Bubbel (1969-1970)
7. De oktoberkrach van 1987 (1987)
8. De Japanse vastgoedbubbel (1990)
9. De zeepbel.com (2000-2002)
10. De financiële crisis van 2007/2008
(2007/2008)
De vier fases die elke financiële crisis moet doorlopen
1.De startfase
Een gezonde en welvarende uitgangssituatie waarbij onderliggende
economische variabelen prima op orde zijn. Hierbij hoort en
prijsontwikkeling die vanuit fundamentele factoren te onderbouwen
is.
2. De conditionerende fase
Nog steeds zijn alle ontwikkelingen in de economie en op de
financiële markten door fundamentele factoren te verklaren.
Essentieel is of de autoriteiten in deze fase bubbels laten
ontstaan of dat ze fouten in het systeem corrigeren.
3. De manische fase
Vraag-, aanbod- en prijsbewegingen zijn niet meer te verklaren door
de economische of monetaire theorieën. In deze fase heeft iedereen
het gevoel dat hij of zij niet achter kan blijven.
4. De ontnuchteringfase
Elke keer blijkt maar weer dat bomen toch niet tot in de hemel
kunnen blijven groeien. Bijvoorbeeld dat huizenprijzen toch niet
altijd maar blijven stijgen en dat speculeren niet altijd grotere
winsten opleveren.
Twee belangrijke redenen zijn waarom financiële crises
ontstaan.
1. Het beperkte collectieve geheugen
Keer op keer blijkt maar weer dat lessen uit het verleden weer snel
worden vergeten. Na de crisis in de jaren dertig werd veel nieuwe
wetgeving ingevoerd, waaronder de Glass-steagall wet. Deze wet
zorgde ervoor dat zakenbankieren en retailbankieren niet binnen één
bank kon. Vanaf de jaren tachtig werden deze en tal van andere
regels langzaam maar zeker afgeschaft. Deregulering werd gezien als
bron van welvaart. En dat was het ook. Tot dat het fout ging.
2. Animal spirits
Zoals Keynes ons geleerd heeft zorgt de menselijke natuur (Animal
spirits) voor instabiliteit. Niet alle acties worden door mensen
van te voren tot in detail doorgedacht en -gerekend. Veel gaat op
gevoel. Vaak is dit goed. En we hebben dat ook nodig, anders is er
geen vooruitgang. Successen laten zich niet voorspellen, soms
moeten mensen gewoon hun nek uitsteken, zonder gedetailleerd
plan.
Volgens Stegeman hebben de auteurs van 'Van tulpenbol tot
rommelhypotheek' de eindbalans van de financiële crisis van
2007/2008 voor dit boek nog niet kunnen opmaken.
"Dat zullen we bij de volgende update van dit boek kunnen
vertellen. En een ander iets weten we ook zeker: hoe diep deze
crisis nog kan worden: het zal zeker niet de laatste zijn."