Dividendbelegger lijdt

Ondanks het herstel op de aandelenmarkt sinds maart van dit jaar, heeft de financiële crisis er ook bij aandelen met een hoog dividendrendement zwaar ingehakt. Vanaf het begin van de crisis zijn de (wereldwijd) hoogrenderende aandelen nipt achtergebleven bij de algemene wereldindex (zie linkergrafiek). Sinds november 2008 hebben Europese aandelen met een hoog dividendrendement zelfs de indices van Europese bedrijfsobligaties maar net weten te verslaan (zie rechtergrafiek).

De reden voor de teleurstellende prestaties van aandelen met een hoog dividendrendement is volgens kwantitatief strategen van Société Générale (SG) en de Britse beleggingsconsultant Smithers & Co meervoudig. Om te beginnen was er onder beleggers sinds de scherpe koersstijgingen sinds maart van bijna 60% op de MSCI World Index weinig belangstelling voor een in dit klimaat wat schamel ogend divi-dendrendement van 2,6%.

Daarnaast spelen natuurlijk de vele dividendverlagingen een rol. Volgens Smithers & Co hebben niet-financiële Amerikaanse ondernemingen in de eerste helft van dit jaar 21% minder dividend uitgekeerd dan in de eerste helft van (pre-crisisjaar) 2007. Angst voor verdere dividendverlagingen is volgens SG met name voor Europese (niet-Britse) aandelen terecht. In Europa wordt het dividendbeleid volgens de broker namelijk vooral gebaseerd op een vast uitkeringspercentage van de winst (de pay-outratio). Aangezien SG ook voor 2010 een winstdaling verwacht, is een daling van het dividend te verwachten.

Rendementsmotor 
Dit alles neemt niet weg dat dividend een van de belangrijkste bronnen van het rendement op aandelen is, zo weet ook SG. De broker onderzocht voor een aantal landen - onder meer de VS, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Japan - welke factoren tussen 1970 en augustus 2009 het meest bepalend waren voor het rendement op aandelen. Voor al deze landen - op Japan na - geldt dat dividendrendement of de groei van het dividend de belangrijkste verklaring voor het rendement op aandelen vormt.

De vraag is dan waar beleggers nog een houdbaar, en bij voorkeur groeiend dividend kunnen vinden. De financiële sector was voor dividendbeleggers traditioneel de belangrijkste sector. Financials keerden niet alleen een bijzonder genereus dividend uit, maar lieten dat ook nog eens bovengemiddeld snel groeien. Dat was - zij het achteraf gezien - eigenlijk al verdacht, zo constateert SG.

Gezien de nog niet volledig opgeloste problemen en aanstaande strengere regelgeving voor financials lijkt het SG verstandig om een aantrekkelijk en groeiend dividend in andere sectoren te gaan zoeken. In de voorstellen van de G20-landen voor de hervorming van de financiële sector is immers onder meer afgesproken dat financials minder ruimte krijgen om de aandeelhouders te paaien met inkoop van eigen aandelen óf 'excessieve' dividenduitkeringen.

Beleggers zullen dus (ook) buiten de financiële sector op zoek moeten naar een aantrekkelijk en groeiend dividend. Dat is volgens de broker met name te vinden in defensieve sectoren en onder largecaps. Denk aan nutsbedrijven, industrials, telecombedrijven en de sector Basismaterialen. Er is onder de hoogrenderende bedrijven zelfs een groep ultra-defensieve namen te vinden, zo blijkt uit een onderzoek van Citi.

Er zijn namelijk bedrijven met een dividendrendement dat boven de coupon op de bedrijfsobligaties ligt. De broker noemt onder meer Belgacom, BP, France Telecom en Vivendi als voorbeeld hiervan.

Dividendbeleggen lijkt nu even minder aantrekkelijk, maar voor de lange termijn blijft het een van de belangrijkste pijlers onder het rendement op de aandelenmarkten.

Stephen Hendriks, 9 oktober 2009