Het cijferseizoen is weer van start gegaan en de verwachtingen zijn somber. Voor het eerst sinds het derde kwartaal van 2009 rekenen analisten op een winstdaling voor de bedrijven uit de S&P 500.
Ok, de vergelijkingsbasis is sterk en bedrijven zijn voorzichtigheidshalve bijzonder conservatief geweest in hun vooruitzichten. Toch zegt het wat over hoe analisten aankijken tegen de eindvraag en de pricing power van bedrijven om hoger grondstofprijzen door te berekenen.
Verklaring hoge aandelenkoersen
De Dow Jones Index noteert ongeveer 5% onder de piek van 14.164,53, die exact vijf jaar geleden werd bereikt. De S&P 500 noteert circa 8% onder de top. Voor de Nasdaq is het een wat ander verhaal. Deze is nog ver verwijderd van de top van boven de 5.000 punten die stamt uit maart 2000, maar de huidige stand van rond de 3.000 is het hoogste niveau sinds november 2000.
Deze hoge actuele standen kunnen enerzijds verklaard worden door de hogere efficiency van bedrijven zelf. Daarnaast telt de lage marktrente, mede ingegeven door het ruime monetaire beleid en het feit dat de kredietwaardigheid van bedrijven gunstiger is gaan afsteken tegenover verschillende landen.
Dividend als steunpilaar
Wellicht de belangrijkste verklaring voor de gestegen aandelenkoersen is dat bedrijven steeds hogere dividenden zijn gaan uitkeren. Dit laat zich goed vergelijken met de lage marktrente, wat aandelen aantrekkelijk maakt.
Zelfs over het derde kwartaal, waarin de verwachting dus is dat Amerikaanse bedrijven lagere winsten zullen behalen, wordt toch een hogere dividenduitkering voorzien.
Het verwachte dividendrendement ligt ongeveer rond de 2,1%, hoger dan het rendement op tienjaars Amerikaans staatspapier dat momenteel 1,69% doet. Inclusief het onder Amerikaanse bedrijven meer populaire inkoop van eigen aandelen, kom je al snel aan een ‘uitkeringspercentage’ van 4%. Geen wonder dat aandelen zo zijn gestegen.
Twijfel slaat toe
Nu begint echter de twijfel toe te slaan of dit beleid wel houdbaar is. Hogere beurskoersen kunnen handig zijn om aandelenemissies te doen en daardoor goedkoper andere bedrijven over te nemen, maar dat gebeurt te weinig.
Beleggers kijken vooral naar de toekomstige winstontwikkeling om inzicht te krijgen in de houdbaarheid van de dividenduitkering. Hoewel veel Amerikaanse bedrijven over veel kasgeld beschikken, zal er toch winst gemaakt moeten worden. Worden dividenden verhoogd of op peil gehouden ten tijde van winstdruk, dan zal dat de balans hoe dan ook verzwakken.
We lijken op dit punt aanbeland. Een situatie waarin beleggers uit vrees voor meer voorzichtige uitspraken van bedrijven over gaan tot winstnemen.
Op zich niet gek om winst te nemen op aandelen die flink meer waard zijn geworden door hoge dividendbetalingen en hoge dividendverwachtingen. Vraag is alleen wel wat te doen met de vrijkomende middelen.