Sinds de kredietcrisis is het met de groei van de Westerse economie niet al te best gegaan, maar de zaken hadden er nu veel minder rooskleurig voorgestaan als China, na de Verenigde Staten de tweede economie ter wereld, niet zo sterk was blijven doorgroeien.

Snel bergafwaarts

Waar de Verenigde Staten en Europa alsmede Japan hun economieën alleen maar zien vertragen en kampen met bijna onhoudbare schuldposities, lijken de steunwieltjes uit China hun langste tijd te hebben gehad. Sterker, de kans op een harde landing van China neemt toe wat zeer negatieve gevolgen voor de rest van de wereld zal hebben.

Uit het laatste handelsrapport van China over de maand juli in combinatie met recente cijfers over de Chinese industrie kan maar één conclusie worden getrokken. En die is dat de wereld het binnen afzienbare tijd zal moeten stellen zonder de groeimachine China.
De Chinese export nam met slechts 1% toe, wat illustreert hoe zeer het land geraakt wordt door met name de crisis bij de grootste handelspartner Europa. In de maand juni wist China nog 11.3% meer uit te voeren. De krimp gaat dus heel snel. Sinds november 2009, op de piek zo ongeveer van de kredietcrisis, is de exportgroei niet zo gering geweest.

Harde landing

Ook het Chinese importcijfers over de maand juli viel tegen. Hier was sprake van een plus van 4,7%, tegen nog 6,3% over juni. Dit cijfer laat dus nog wel groei zien, maar de terugval is mogelijk nog zorgelijker dan het vrijwel stilvallen van de exportsector.

De Chinese economie leunt zwaar op de export en is voor haar groei daardoor sterk aangewezen op de ontwikkelingen in het buitenland. China is zich van dit risico bewust en doet er veel aan de binnenlandse bestedingen te stimuleren.

Tot op heden blijkt dit onvoldoende te lukken en is het de terugval van de exportsector die de economische activiteit in China onder druk zet. De trage invoer verraadt ook dat China minder behoefte heeft aan grondstoffen.

De Chinese economische groei zakt terug en zal waarschijnlijk voor het zevende achtereenvolgende kwartaal dalen. Daarmee zakken we terug tot rond de 7% groei, terwijl we toch aan dubbele groeicijfers gewend waren. Een diepere val is niet onwaarschijnlijk de komende kwartalen.

Stimuli

De Chinese autoriteiten zullen mogelijk nieuwe stimuleringsmaatregelen aankondigen. In korte tijd is de rente al twee keer verlaagd en zijn kapitaaleisen voor banken versoepeld. Nu de inflatie terugloopt zal China kans zien weer op het gaspedaal trappen.

Dit is niet zonder risico's. China kan hierdoor luchtbellen in de eigen economie blazen, wat de neerwaartse risico's alleen maar groter maken. Bovendien hebben eerdere stimuli niet het gewenste effect gehad. De tegenwind uit het Westen is ook te groot.

Negatieve wisselwerking

Nu het Westen verder wegglijdt en dit ook steeds sterker geldt voor China is de kans op een neerwaartse spiraal van de wereldeconomie flink toegenomen. Duitsland, de aanjager van de Europese economie, is juist sterk afhankelijk van uitvoer richting China.

China kan heel goed een nieuwe slag toedienen aan het Westen. Door zelf flink gas te geven zal het dat willen voorkomen. Wellicht streeft het naar een depreciatie van de Chinese munt, gepaard gaande met verdere restricties aan de kapitaaluitvoer, maar daar zullen de Verenigde Staten niet blij mee zijn. Handelsprotectie ligt dan in het verschiet.

Oppassen

Riemen vast, zeker voor de Westerse aandelenmarkten. De wereldeconomie staat aan de vooravond van een sterke vertraging, te zien aan de cijfers van China, Japan, Europa incluis Duitsland en de Verenigde Staten. Opkomende markten zullen niet ongeschonden blijven. We zien dat al aan de cijfers van Westerse bedrijven actief in opkomende economieën.