Bij ArcelorMittal was in het eerste kwartaal de wegzakkende Europese economie de grootste bron van zorg. Een gevaar is volgens de directie dat de eurocrisis meer vat op de rest van de wereld krijgt. In het tweede halfjaar zal de situatie op de staalmarkt naar verwachting niet veranderen.
ArcelorMittal (AM) week bij de presentatie van de tweedekwartaalSDHpcijfers af van een goede gewoonte. Dit keer werd geen prognose gegeven voor de verwachte bandbreedte van het bedrijfsresultaat in het derde kwartaal. Volstaan werd met: voor het tweede halfjaar een bedrijfsresultaat per ton staal gelijk aan het eerste halfjaar ($100) en een lager afzetvolume (21,7 miljoen ton). Over dat laatste kan ArcelorMittal dus niks zinnigs zeggen.
Het is de zoveelste indicatie dat het met de internationale staalmarkt niet goed zit. De staalindustrie lijdt onder de afkoeling van de wereldeconomie, overcapaciteit en scherpe concurrentie. Vooral de situatie in Europa is zorgelijk, wat uiteraard verband houdt met de eurocrisis, de ingestorte economieën in Zuid-Europa en twijfels over de Duitse economie. In Europa dreigt een recessie.
Gevolgen ArcelorMittal
Dat heeft gevolgen voor ArcelorMittal. Het mag dan het grootste staalconcern ter wereld zijn, maar het marktaandeel is met 6% niet dominant en geeft niet voldoende pricing power. Extra nadeel is dat Europa de grootste afzetmarkt van het bedrijf is. Van de concernomzet in het tweede kwartaal van $22 (25) mrd werd $7,2 (8,5) mrd behaald met plaatstaal in Europa. In de divisie Americas & Europe van lange producten zit van de omzet van $5,7 (6,6) mrd uiteraard ook een deel Europa.
Ons beperkend tot plaatstaal in Europa, het afzetvolume was in het tweede kwartaal 6,8 miljoen ton, vergeleken met 7,5 miljoen ton in het eerste kwartaal. Het bedrijfsresultaat (ebitda) steeg wel tot $245 mln, versus $130 mln in het eerste kwartaal, wat te danken was aan kostenreducties en beperkte prijsverhogingen. Gezien de marktperspectieven moet gevreesd worden dat die verhogingen niet houdbaar zijn. In het tweede kwartaal 2011 was het bedrijfsresultaat nog $636 mln bij $8,5 mrd omzet. Ook met plaatstaal in de VS werd minder verdiend.
ArcelorMittal en collega's verweren zich met kostenreducties en fabrieksluitingen in de hoop dat de wereldeconomie niet verder afglijdt en vooral ook dat de binnenlandse vraag in China weer aantrekt en de export van goedkoop staal van dat land afneemt.
Aandeel toch 'houden'
Veel pleit ervoor om het aandeel te verkopen. Maar ervan uitgaande dat de wereld een depressie bespaard blijft, is 'houden' verantwoord. ArcelorMittal staat er bedrijfsmatig (onder andere lagere kosten, meer eigen grondstoffen, minder schulden) beter voor dan enkele jaren geleden. In crisisjaar 2009 werd 70 miljoen ton verkocht (eerste halfjaar 2012 44 miljoen ton). Een herhaling van dat volume – en dus slechts 26 miljoen ton in de tweede helft van dit jaar – tegen $100 per ton betekent een bedrijfsresultaat van $7 mrd, tegen $5,8 mrd in 2009. De huidige koers van €12 staat niettemin op het crisisniveau van 2009 en heeft volgens ons een wel heel slechte markt meer dan voldoende verdisconteerd.
Conclusie:
ArcelorMittal ontkomt uiteraard niet aan de slechte situatie op de staalmarkt. De aandelenkoers is er voldoende op afgestemd, mits de wereld niet in een langdurige en zware depressie verzeild raakt. Onder die voorwaarde is 'houden' verantwoord.
Tekst: Berend Izaks, 27 juli 2012