Een diepe economische recessie of voortsudderen? Voor de resultaten vande staalindustrie is het antwoord op die vraag van groot belang. Er wordtnu al pijn geleden, met minder afzetvolume en lagere verkoopprijzen. De aandelenkoers van ArcelorMittal lijkt het ergste scenario al te verdisconteren.

Het is van groot belang voor staal-fabrikanten: komt er een diepe recessie of suddert de wereldeconomie door? Kunnen zij de productiecapaciteit aanpassen aan de lagere vraag, zodat verliezen gemeden worden? Het zijn belangrijke vragen, ook voor wie in staalaandelen belegt, of dat overweegt. De mening over deze kwesties bepaalt uiteraard het oordeel over die aandelen. De actuele situatie op de staalmarkt stemt in elk geval somber.

Overcapaciteit in de VS, Europa en China is weer eens het kernprobleem op de cyclische staalmarkt nu de vraag terugloopt. Wereldwijd is de bezettingsgraad gedaald tot onder de 80%, een niveau dat volgens kenners de 'pricing power' van fabrikanten aantast. De wereldproductie zakte in mei met 1,8% vergeleken met april, waarmee een einde kwam aan een redelijke start van het jaar. Twijfel over de Amerikaanse economie, de afkoeling in China en uiteraard de grote financiële problemen en de inzakkende economie van Europa eisen hun tol.

Branchevereniging World Steel Association ziet voor 2012 nog wel een toename van de wereldvraag met 3,6%, maar dat is te danken aan de VS, waar de vraag tot dusverre dit jaar zeer verrassend groeide (met 3% volgens het Amerikaanse Iron & Steel Institute) en China.

Beroerde markt in Europa

In Europa gaat het beroerd. Voorman Lakshmi Mittal van ArcelorMittal schatte onlangs dat de Europese vraag dit jaar met 5 à 7% krimpt. Eurofer meent dat van de Europese productiecapaciteit van circa 200 miljoen ton dit jaar 160 miljoen ton verkocht wordt. Mittal zit op 150 miljoen ton. Volgens hem duurt het nog jaren totdat de Europese afzet het niveau van vóór de crisis (200 miljoen ton) heeft bereikt. Uiteraard staan de prijzen zwaar onder druk. Deze liggen, afhankelijk van soort, kwaliteit en regio, gemiddeld genomen zo’n 20% lager dan een jaar geleden. Warmgewalst plaatstaal doet ongeveer $650 per ton. Hier en daar komen de verkoopprijzen gevaarlijk dicht bij de kostprijs. Ter verzachting geldt dat de prijzen van steenkool en ijzererts zijn gedaald, maar niet voldoende om de winsten op peil te houden. De winsten van Europese staalbedrijven zijn volgens Bloomberg de laatste maanden met 75% gedaald, vanaf de piek in februari. De raming van ArcelorMittal van $2,1 mrd ebitda voor het tweede kwartaal (cijfers op 25 juli) na $2,1 mrd in het eerste kwartaal zal vrijwel zeker niet gehaald worden. De prognose voor het derde kwartaal zal daar vermoedelijk weer onder liggen. ArcelorMittal en collega's sluiten inmiddels fabrieken, al vinden massa-ontslagen nog niet plaats. Omvangrijke besparingen brengen de kosten omlaag, zodat een licht oplevende vraag al tot een krachtig winstherstel leidt. Mits een diepe wereldwijde recessie uitblijft.

De huidige koers van €11,50 komt overeen met die tijdens de crisis van 2008-2009. In 2009 halveerde de omzet tot $70 mrd, slonk het ebitda-resultaat tot $3,6 (24,4) mrd en restte $1,44 (in euro’s: €1) winst per aandeel. Erger dan dat wordt het dit jaar (hopelijk) niet: het volumeverlies en de prijsdruk zijn (nu nog) minder groot en de kosten lager. Voor 2012 hanteren wij €1 winst per aandeel als minimum. Op die winst lijkt de koers genoeg afgestemd. 

Conclusie:

De staalindustrie gaat door een dal. De vraag is hoe diep het dal wordt en wanneer het herstel inzet. Risico en kansen afgezet tegen de historisch lage koers van ArcelorMittal, brengt ons tot de conclusie dat 'houden' verantwoord is.

Tekst: Berend Izaks, 29 juni 2012