'Vandaag zijn ideeën geen lang leven beschoren. Soms hebben ze zelfs nog geen tijd om te rijpen.' De ontwikkelingen in Europa laten echter wel toe om er enkele lessen uit te trekken, aldus DeCallatay. In de eerste plaats dat economie ook politiek is.
De economische analyse, die beweert uit te gaan van de rede en het algemeen belang, kan geen abstractie maken van het soms irrationele gedrag van de economische spelers en de financiële markten, of van onvoorziene politieke gebeurtenissen.
Die gebeurtenissen betreffen niet alleen de politicus, die zijn eigen toekomst of ego verdedigt, maar ook de verdediging van de belangen van een land, beweging of bedrijf.
De tweede les is dat we geen regering moeten wensen die op straat of op basis van enquêtes gevormd wordt, maar we moeten wel trachten te voorkomen dictaten op te leggen. De politicus moet pedagogisch werken.
Hij moet besparingen zinvol maken, want zij zijn geen offer aan een technocraat uit Frankfurt of Washington. Hij moet laten begrijpen dat het geen optie is het vroegere beleid voort te zetten, dat het in het belang van toekomstige generaties is om van koers te veranderen.
En het is contraproductief om zich op begrotingsdoelen op korte termijn vast te pinnen, betoogt DeCallatay. Zijn derde les is 'erkennen dat in het verleden verkeerde analyses zijn gemaakt en verkeerde beslissingen zijn genomen.
Dat bevordert het draagvlak bij de bevolking en het bestuur om onze economieën te verbeteren. De stap van een land uit de euro heeft niet alleen nadelen.
Het kan de prijs zijn die we moeten betalen om de resterende landen tot discipline te dwingen', aldus DeCallatay.
