Koop als de grote bazen kopen

Topbestuurders hebben een goed zicht op de gang van zaken binnen hun onderneming. Als zij aandelen kopen, dan kan dat voor de beurskoers een katalysator zijn. Als zij echter massaal aan de verkoopkant opereren, dan wijst dit vaak op nakend onheil.

Kenneth Lay, de directeur van energiegigant Enron, deed in 2000, toen hij beleggers nog overtuigde om te beleggen in zijn onderneming, voor 123 miljoen dollar zelf zijn aandelen van de hand. Eén jaar later was Enron bankroet - het grootste faillissement in de Amerikaanse geschiedenis.

Topbelegger Martin Zweig, auteur van de bestseller Winning on Wall Street én in de jaren tachtig eigenaar van het allerduurste appartement in Manhattan, mijdt dan ook de aandelen waarvan de directieleden of grootaandeelhouders massaal aan de verkoopkant opereren.

Voor de aan- en verkooptransacties van Amerikaanse bedrijven kan men in de Verenigde Staten terecht bij de Securities Exchange Commission. De beurswaakhond houdt er sinds 1934 de transacties minutieus bij, maar in Europa is het opvolgen ervan een hele karwei. Naast de verschillende richtlijnen bestaat er in de afzonderlijke lidstaten van de Europese Unie geen voorafgaande meldingsplicht.

Het betreft hierbij alle transacties in effecten van de eigen onderneming die worden verricht door het bedrijf zelf of door anderen in de wet genoemde insiders, bijvoorbeeld grootaandeelhouders of echtgenoten, bloed- en aanverwanten van bestuurders en commissarissen van de onderneming.

Het feit dat bestuurders aandelen kopen, doet op zich de koers niet stijgen, maar onderzoek van 2iQ leert dat wanneer toplui tussen medio 2002 en eind 2008 aan het kopen sloegen, de beurskoers van Europese aandelen na verloop van twaalf maanden een overrendement van nagenoeg zes procentpunt liet optekenen.

En warempel, een jaar nadat de verkooporders waren doorgegeven, presteerden de betrokken aandelen doorgaans vijf procentpunt ondermaats.

insiders 16 nov

Door aandelen te kopen, geven toplui een positief signaal af. Zij geloven in de toekomst van hun bedrijf en vinden het aandeel aantrekkelijk geprijsd. Het grootste effect sorteren pakketaankopen tussen de 50.000 en 100.000 euro.

Het beeld bij de verkopen is minder eenduidig. Ofwel schatten ze de toekomstvooruitzichten minder rooskleurig in, ofwel willen ze hun aandelenbezit diversifiëren, ofwel staan ze simpelweg voor een grote uitgave. De verkooptransacties die hier wel aan toedoen, zijn in de regel groter dan 250.000 euro.

De meeste directeuren gedragen zich als klassieke langetermijnbeleggers. In de regel houden zij hun stukken langer dan een jaar aan. Hetgeen met zich meebrengt dat buitenstaanders ook in Europa volop kunnen meeliften met de koopwoede van de grote baas. Want net als particuliere beleggers is ook het merendeel van de bestuurders bang om de boot te missen en zijn ze er doorgaans te vroeg bij.

LEES OOK

Triple Buy Signals

Beleggen in buybacks

Het internet en de beurs