Als een fonds een High Water Markbeleid voert, betekent het dat
de belegger alleen kosten hoeft te betalen als hij daadwerkelijk
(nieuwe) winst maakt.
Alleen als het fonds een nieuwe hoogste koers maakt begint de
teller te lopen, in alle andere gevallen hoeft de belegger niets te
betalen.
Eerste indruk
De hoogste koers wordt berekend vanaf het moment dat de belegger
instapt. Op het eerste gezicht lijkt dit de ideale manier van het
berekenen van kosten.
De belangen van de belegger lijken met een High Water Mark gelijk
te lopen met de belangen van het fonds. Maar het pakt helaas vaak
anders uit.
In 2008 bijvoorbeeld zijn fondsen gesloten en onder een andere naam
weer verder gegaan.
Deze nieuwe fondsen doen of zij het beste voor hebben met de
belegger en hanteren weer een High Water Mark-beleid.
Die High Water Mark ligt echter wel een heel stuk lager. De oude
belegger, die zijn geld teruggekregen heeft, moet in de
goedmaakfase meteen weer betalen.
Grotere risico's
Een High Water Mark is bovendien een stimulans voor het nemen van
grotere risico's. Pakt het goed uit, dan verdient het fonds grof,
pakt het slecht uit, dan is er geen verlies voor het fonds.
De les is simpel: neem een High Water Mark pas serieus als een
fondsenhuis tijdens een crisis geen fondsen heeft gesloten.
Karel Mercx, 10 mei
2011



