'Goud
wordt relatief minder aantrekkelijk', aldus Field. 'Het heeft het
in 2010 erg goed gedaan, maar voor de komende tijd verwacht ik méér
van andere commodities. Begrijp me goed, ik ben nog steeds positief
over goud, maar alleen minder 'bullish'.' Met andere woorden: de
piek is in zicht.
De sterke stijging van de goudprijs in 2010 werd gedreven door factoren die niet rechtstreeks met de economie samenhingen. Goud werd gekocht als een soort verzekeringspolis tegen tikken op de aandelenbeurzen en tegen de risico's van het financiële systeem.
Naarmate de aandelenbeurzen weer aantrekkelijker worden, neemt de reden voor de vlucht in goud af, aldus Field. En dat zal de goudprijs gaan beïnvloeden. Sterker nog, dat is al het geval. Sinds het begin van het jaar is de spotprijs met 6% gedaald.
Dat wil niet zeggen dat we nu massaal uit goud moeten: 'Goud heeft wat mij betreft nog steeds de functie van verzekeringspolis. Ik zie nog steeds voldoende redenen om het aan te houden. Maar de instroom van nieuw geld droogt op. Het motief voor de 'safe haven buyers' wordt steeds kleiner.'
Field verwacht de komende maanden nog een stijging van de goudprijs, maar hanteert daar geen concrete 'target price' voor: 'Ik zie nog voldoende ruimte voor stijging voordat de piek bereikt wordt. '
Verschuiving
Field bepleit een verschuiving naar grondstoffen die direct verbonden zijn met de economische ontwikkeling: 'De economieën in opkomende markten zijn al sterk, maar nu wint ook die in de Verenigde Staten aan kracht. Daardoor is meer te verwachten van energie en basismetalen. Daar ben ik meer 'bullish' over dan over goud.'
Field voert een dergelijke wijziging zelf door in het Carmignac Commodities fonds dat hij beheert, met een beheerd vermogen van €1,9 mrd per 31 december 2010. Hij is bezig zijn goudgerelateerde beleggingen te verminderen. Tijdens de piek maakte goud 30% van de portefeuille uit, nu is dat nog maar 17%. Field heeft de exposure in energie juist vergroot. Energie is nu de grootste component van zijn portefeuille met 44%. Basismetalen en bulkgoederen zoals kolen zijn goed voor 31% en agro-commodities zijn het sluitstuk met 8%.
Het Carmignac Commodities fonds belegt in aandelen die samenhangen met de grondstoffenindustrie, zoals mijnbouwers en olieservicesbedrijven. In de top vijf van posities bevinden zich twee metaalgerelateerde bedrijven en twee energiefondsen. Nummer vijf zit in het edelmetaal, te weten Kinross Gold Corp.
Aandelen van grondstofgerelateerde bedrijven doen het volgens Field altijd beter dan de onderliggende grondstoffen zelf. Belangrijke parameters bij zijn selectie zijn cashgenererend vermogen en cashflow. Carmignac Commodities heeft in 2010 een rendement geboekt van 42%. Sinds de oprichting in 2003 bedraagt het rendement 293%. In 2008 kreeg het fonds een stevige tik van 54%.
Ten aanzien van de energiesector ziet Field veel in de olieservicesbedrijven. Niet in de oliemajors zelf. 'Die gaan het moeilijk krijgen. Het wordt steeds lastiger om de olieproductie op peil te houden doordat de infrastructuur veroudert en velden leegraken. Neem ExxonMobil met een productie van 4 miljoen vaten per dag. Ze moeten 200.000 vaten per dag erbij vinden om alleen al op niveau te blijven. Dat haalt geen enkel olieveld. Er moet zo'n 10% aan productie bij door nieuwe voorraden aan te boren en dat vereist steeds ingewikkeldere technologie. Juist dat speelt de dienstverleners in de kaart.'
Risico's
Toch zijn er ook risico's ten aanzien van grondstofbeleggen voor 2011. Die zijn volgens Field tweeledig: 'Eerste is de kracht van de Amerikaanse economie. Kunnen de Verenigde Staten sterk genoeg groeien om zichzelf te herstellen? Tweede is de inflatie in opkomende markten. Een beetje inflatie kan geen kwaad. Maar als overheden te sterk op de rem gaan staan via het rentewapen, dan is dat negatief.'
Speculatie op stijgende prijzen is volgens Field niet echt een groot risico: 'Speculatie bepaalt niet de richting van de markt. Dat doen nog altijd de fundamentele factoren. Wel zorgt speculatie ervoor dat de bewegingen heftiger worden.'
