Het graf in geprezen/geprijsde aandelen

Wim Sonneveld wist wel hoe hij zijn potentieel aanstaande schoonzoons het graf in moest prijzen. Iets dergelijks gebeurt met grote regelmaat met aandelen. Een gewaarschuwd mens…

'Het sentiment rond het aandeel is al maanden zonder meer uitstekend te noemen. De goede kwartaalcijfers werden j.l. woensdag dan ook met gejuich ontvangen.'

De kritische belegger dient zinnen zoals bovenstaande met scepsis tegemoet te treden. De journalist in kwestie lijkt niet ingewijd in de geheimen van de psychologie van het beleggen. Immers: als het sentiment rond een aandeel zo goed is, mag verwacht worden dat de koers gestegen is. Als het sentiment al heel lang zo goed is, mag verwacht worden dat de koers op momentum te ver is doorgeschoten. Als de kwartaalcijfers 'goed' waren, maar niet 'spectaculair fantastisch', is de kans groot dat beleggers het aandeel teleurgesteld in koers zullen laten dalen en de cijfers dus niet 'met gejuich zullen ontvangen'. Het sentiment heeft het aandeel zijn tijdelijke graf in geprezen en geprijsd. Want ondanks de goede cijfers wordt het afgestraft.

Toegegeven: dit is geen wet van Meden en Perzen. De kans is slechts groot. Waar de journalist in de fout gaat, is dan ook met de subtiele frase 'dan ook'. Hij suggereert dat het vanzelf spreekt dat beleggers in de bedoelde omstandigheden dergelijke cijfers geestdriftig zullen bejegenen. Daar zit zijn denkfout.

Dat brengt ons bij de hamvraag, de vraag die iedere belegger zich dagelijks zou moeten stellen: waar staat dit aandeel momenteel, nu ik overweeg het te (ver)kopen. De moeilijkheid (en de charme) van beleggen is dat het geen wiskunde is. Een wiskundig probleem kan net zo moeilijk zijn als het antwoord op de vraag of een aandeel (ver)koopwaardig is, maar om geheel andere redenen.

Wie over voldoende grijze cellen, doorzettingsvermogen en tijd beschikt, kan een moeilijk wiskundig vraagstuk soms leren doorgronden. Daarmee houdt het op een vraagstuk te zijn.
Beleggen is oneindig complexer. Het bepalen van de intrinsieke waarde van een aandeel is - hoewel buitengewoon lastig - relatief simpel. Wat pas echt moeilijk is, is het maken van de inschatting hoe alle andere beleggers tegen het aandeel aankijken. Dat bepaalt immers het verloop van de koers. En dan hebben we het nog niet eens over de moeilijkheid dat u ook nog eens de economische en politieke toekomst moet kunnen voorspellen.

Wanneer u als enige na diepgravende studie en gebruikmaking van de meest geavanceerde al of niet technische modellen tot de slotsom bent gekomen dat het aandeel Porceleyne Fles (ik noem een dwarsstraat) bijvoorbeeld 3% onder zijn intrinsieke waarde noteert, mag u hooguit verwachten dat dit aandeel die achterstand ooit zal inlopen, maar of dit vandaag nog, volgende maand of over dertig jaar zal zijn, tja, dat staat er niet bij. En in het laatste (en het op een na laatste) geval zijn de omstandigheden van economie, bedrijfstak en bedrijf natuurlijk weer zo sterk veranderd dat u uw sommen allang weer hebt moeten overdoen.

Beleggen is een variant van het dominospel. Anders dan bij enerzijds schaken en anderzijds mens-erger-je-niet, is bij beleggen en domino de mix tussen geluk en inzicht ideaal. De oningewijde kan heus wel eens een potje winnen, maar op de lange duur komt de goede speler altijd bovendrijven.

Hoe lang die duur is, vermeldt dit verhaal niet. Ik wens u een voorspoedig 2011, met dominospelen, beleggen, en anderszins.

Nu in het blad

thumb shade
Verder: opinie, analyses en meer
Nu proberen

LEES OOK

Europese aandelen zelden zo goedkoop

Financieel gevaar: in aandelen of obligaties?