Royal Bank of Scotland introduceert een Turbo op de future die
als onderliggende waarde de Italiaanse tienjaarsobligatie heeft.
Dit doet RBS op een interessant tijdstip, want de kans is aanwezig
dat de Italiaanse obligaties in de toekomst flink onder druk komen
te staan (zie Italianen komen ook aan de beurt ).
Via de shortvariant valt van deze situatie mooi te profiteren. Net
als bij de Amerikaanse zakenbanken tijdens de kredietcrisis is het
wel duidelijk wie het volgende slachtoffer is.
Rustig in Italië
Beleggers kijken na Griekenland en Ierland nu naar Portugal en mocht de crisis zich verder ontwikkelen, dan is daarna Spanje aan de beurt en vervolgens Italië, waar het voorlopig nog rustig is.
De timing van dit gestructureerde product is dan ook uitstekend
(zie Italianen komen ook aan de beurt). Dat is
bijzonder omdat financiële instellingen net als de meeste beleggers
de neiging hebben om achter de feiten aan te lopen.
Waterscheiding
Spanje wordt gezien als waterscheiding omdat dit land een veel
grotere dominosteen is dan andere potentiële probleemlanden; landen
redden is wel even iets anders dan banken redden.
Wat dat betreft zit Italië in het goede kamp. Mocht Spanje aan de
beurt komen om onder druk te worden gezet door de
obligatiebeleggers, dan is het waarschijnlijk tijd voor een echte
oplossing. Dit zou afwaardering van de schulden moeten zijn (zie Italianen komen ook aan de beurt).
Het enige gevolg hiervan is dat beleggers staatspapier als
risicovoller zullen gaan beschouwen, zodat ze gecompenseerd willen
worden voor het extra risico.
De enige mogelijkheid daarvoor is hogere rendementen en lagere
koersen. Als de belegger kiest voor een turbo short om van deze
situatie te profiteren, is het slechtst denkbare scenario dat de
economische groei hard aantrekt.
Klein risico
Hierdoor groeit het bbp en daardoor is de hoeveelheid schuld relatief steeds kleiner. Keihard bezuinigen is niet bepaald een recept voor kortetermijngroei, maar stel dat die groei er toch komt, dan is het neerwaarts risico klein.
Dat komt doordat de Italiaanse lange rente nog niet veel is
opgelopen en een economie die vol in bloei staat, heeft niet de
kenmerken van obligatiekoersen die door het dak gaan.
Het stoplossniveau komt overeen met een tienjaarsrente van zo'n
3,6%. De huidige rente is 4,4%. Met de waarderingen die goedkoop
lijken en de gunstige verhouding tussen rendement en risico is het
totaaloordeel groen.
Karel mercx, 3 december
2010
Lees ook: Italianen komen ook aan de beurt
