Bovendien zijn er andere 'veilige' beleggingen, waarschuwt vermogensbeheerder T.RowePrice. De stijging tot ruim $1250 (inmiddels al boven de $1300; red.) roept vragen op, aldus T.RowePrice, zoals welke staat van dienst goud als belegging heeft, welke factoren achter de stijging zitten, of de winsten houdbaar zijn en of beleggers wel in goud moeten.
De prijsstijging is veroorzaakt door vele factoren, waaronder politieke spanningen, angst voor inflatie of deflatie, teleurstellende resultaten van klassieke beleggingen, zorgen over overheidsschulden en de gevolgen daarvan voor onder andere de rente.
De optimisten stellen dat goud, gecorrigeerd voor inflatie goedkoper is dan bij de piek van $800 in 1980 en verder zal stijgen als de inflatie aanwakkert en de geopolitieke spanningen toenemen.
De pessimisten vinden het een speculatieve bubble en wijzen naar de lage inflatie, de hoge voorraad, de inzakkende consumentenvraag en de mogelijke verkoop door centrale banken met problemen. Welk kamp ook gelijk krijgt, de ervaring leert dat de prijs snel kan omslaan.
Goud heeft geen rendement en cashflow. De belegger die in goud wil, moet vaststellen: waarom? Voor dekking tegen inflatie kan hij bij aandelen, vastgoed en staatsleningen met inflatiebescherming terecht. Relatieve veiligheid en inkomen worden geboden door staatsleningen en goede bedrijfsobligaties. Met internationale aandelen kan het valutarisico gespreid worden.
Met een fonds voor grondstoffen zit een belegger ook in goud. T.RowePrice adviseert spreiding in beleggingsportefeuilles met maximaal 5 à 10% aan goud. 'Maar ook spreiding geeft geen zekerheid over winst of bescherming als markten dalen.'
