Met gevoel voor dramatiek vergeleek demissionair minister van Financiën Jan Kees de Jager de situatie vrijdagavond met 'de uren voorafgaand aan de val van Lehman Brothers'. Dat gevoel was begin deze week dankzij het EU-noodplan geweken, maar daarmee is het goede nieuws wel genoemd. Deskundigen zijn het er over eens dat met het steunpakket een noodverband is aangebracht, maar dat de patiënt nog steeds gewond is. Gewond niet alleen in financieel-economische, maar zeker ook in politieke zin. Want ook langs politieke scheidslijnen tekenen zich steeds duidelijker tegenstellingen af tussen landen met en zonder begrotingsproblemen.
Vorige week woensdag vielen in Athene drie doden bij demonstraties tegen de aangekondigde bezuinigingen. Tegelijkertijd verloor de regeringscoalitie van bondskanselier Angela Merkel zondag de verkiezingen in Noordrijn-Westfalen omdat kiezers boos zijn over de miljardensteun van Duitsland aan Griekenland. Dat verschil in perspectief bij de aanpak van de schuldencrisis kan de Eurozone verder politiek destabiliseren.
De destabilisatie van de EU is slecht
nieuws voor beleggers, want een onstabiele politieke situatie is
funest voor de groei van de economie en van de bedrijfswinsten. Het
is een situatie die schreeuwt om politieke leiders die eerlijk
durven uit te leggen hoe het zo verschrikkelijk mis heeft kunnen
lopen in de eurozone en wat nu de oplossingen zijn. In de aanloop
naar de verkiezingen op
9 juni wordt het toch al eurosceptische Nederlandse electoraat -
denk aan het 'nee' tegen de Europese grondwet in 2005 - op dit vlak
niet bepaald ruim bediend.
Johan Brinkman, 12 mei 2010
