Grondstofprijzen zijn op lange termijn negatief gecorreleerd met aandelen- en obligatiekoersen, zo toonde index-expert Jon Winslade vrijdag aan tijdens het door ETF Securities gehouden grondstoffenseminar. Verder blijken grondstoffen het historisch gezien vooral tijdens het begin van het economische herstel als in de laatste fase van de economische expansie relatief goed te doen. Daaruit kan dus geconcludeerd worden dat het toevoegen van grondstoffen het risico-rendementsprofiel van de beleggingsportefeuille verbetert.
De toegenomen angst dat de ongekende wereldwijde geldcreatie de toekomstige inflatie zal opdrijven, vormt de belangrijkste reden van de prijsrally op de grondstoffenmarkt, zo meent hoofd research Nicholas Brooks van ETF Securities. Goud zal volgens hem blijven profiteren van de door centrale banken en institutionele beleggers verlangde betere diversificatie, die mede wordt ingegeven door het afgenomen vertrouwen in de Amerikaanse dollar. Een treffend voorbeeld is de recente aankoop van 200 mln ton goud van het IMF door India.
Brooks ziet zilver als een speculatiever alternatief voor goud. Niet alleen beweegt de zilverprijs zich nog volatieler, maar bovendien is deze nauwer verwant aan de conjuncturele ontwikkeling. De industrie is immers verantwoordelijk voor 55% van de vraag naar zilver, terwijl dit percentage bij goud op slechts 12% ligt. Omtrent pure industriële metalen zoals aluminium en nikkel toont Brooks zich voor de korte termijn tamelijk terughoudend. De voorraden bevinden zich namelijk op een historisch hoog niveau, waardoor de prijzen kwetsbaar zijn voor tegenvallend economisch nieuws.
Wie grote bedenkingen heeft inzake een voortgaand economisch herstel, zou volgens Brooks in landbouwproducten moeten beleggen. De historische correlatie met de conjunctuur is namelijk beperkt, terwijl de huidige voorraden zich op een relatief laag niveau bevinden. Na de magere prijsontwikkeling in het afgelopen jaar houdt hij rekening met een inhaalslag bij graan, mais en sojabonen. Dat deze producten ook als biobrandstof worden ingezet, zorgt daarbij voor enige bodemvorming in de prijs. Bij de Rabobank kan men zich hierin vinden, zeker nu olieprijs zich weer enigszins hersteld heeft van de scherpe neergang in de tweede helft van vorig jaar. Dat regeringsleiders terecht willen voorkomen dat de voedselproductie door dergelijke biobrandstoffen is gevaar komt, kan het opwaartse prijspotentieel wel beperken.
En dan is er natuurlijk olie, nog altijd de veruit belangrijkste grondstof. Afdelingshoofd Mike Muller van Shells handelsdivisie meent dat een duidelijk verdere stijging van de olieprijs vanuit fundamenteel oogpunt niet te verdedigen valt en deelt daarmee Brooks' visie. De olievoorraden zijn immers hoog, terwijl de OPEC de productie gemakkelijk kan opvoeren zodra de vraag weer begint te stijgen. Muller wijst er wel op dat institutionele beleggers hun nog relatief bescheiden beleggingen in olie vermoedelijk zullen opvoeren. Bovendien kunnen toenemende politieke spanningen dan wel omvangrijke orkanen olieprijzen tijdelijk sterk opstuwen.
Beleggers kunnen op de kansen in de grondstoffenmarkt inspelen door trackers zoals ETF's te kopen. Het aanbod bij internetbanken zoals Binckbank is echter tamelijk beperkt. Ook al vanwege de lagere kosten kunnen actieve beleggers zich dan ook beter wenden tot de door onder meer RBS/Marketindex, Saxo Bank en WH Selfinvest aangeboden contracts voor difference (CFD's).
