Ik denk het niet. Als belegger kun je niet meer om Brazilië,
China, India of zelfs Rusland heen.
Zeker nadat de 'ontwikkelde' economiëen en beurzen het zo hebben
laten afweten tijdens de kredietcrisis. De koersstijging van
afgelopen jaar lijkt voor zich te spreken. Echter als belegger dien
je te begrijpen waarin je belegt of je moet er niet in beleggen
zoals we vorig jaar pijnlijk hebben geleerd.
Daarom kort maar krachtig de belangrijkse redenen waarom zij een
prominente plaats (minimaal 10% van uw totale aandelen beleggingen)
verdienen in ieders portefeuille. Zelfs nu na deze stijging*.
De mondiale integratie van arbeid is hoe het allemaal begon.
Goedkope arbeid in bijvoorbeeld China of Indonesië maakte productie
tegen fors lagere kosten mogelijk en plaatste deze landen op de
kaart. In het begin waren het eenvoudige producten, maar nu rollen
inmiddels iPhones van de band. In India houden IT-consultants zich
bezig met complexe IT-projecten hoewel het daar ook allemaal begon
met eenvoudige callcenters.
De herallocatie van de productie van goederen en diensten gaat
voort. Dat bedrijven als Nike en Apple al zo goed als alles in
opkomende landen produceren is slechts het begin. Met de toegang
tot de kapitaalmarkt is het mogelijk geworden voor locale bedrijven
om kapitaal op te halen.
Hiermee ontstond de mogelijkheid om naast het vergroten van de
productiecapaciteit ook marketing te gaan doen en een merk op te
bouwen. Succesvolle voorbeelden zijn niet alleen de Koreaanse
bedrijven zoals Samsung, Hyundai en LG. Echter ook de Chinese
computerbouwer Lenovo en de Taiwanese smartphone producent HTC zijn
niet meer weg te denken.
Het succes van deze en vele andere bedrijven heeft de opkomende
wereld geen windeieren gelegd. Overheden hebben hun financiën
succesvol geherstructureerd en zijn onafhankelijk geworden van het
Westen. Inmiddels is het verhaal zelfs omgekeerd: het Westen is
afhankelijk van landen als China voor de financiering van haar
begrotingstekort. China heeft inmiddels een buitenlandse
deviezenvoorraad van meer dan $2000 miljard.
De rijke overheden rollen infrastructuurproject op een hoog tempo
uit al dan niet in samenwerking met private bedrijven. De positieve
invloed van nieuwe wegen, rails, havens, en electriciteitcentrales
is ongekend.
Reistijden binnen bijvoorbeeld India zijn met meer dan 70%
teruggedrongen door de aanleg van een mega grote ringweg die bijna
de gehele oppervlakte van India bestrijkt. Ook wordt veel geld
besteed aan onderwijs. Beide zijn essentiële ingrediënten voor
verdere economische ontwikkeling.
Ook voor consumenten is veel verbetert. Het besteedbaar inkomen
neemt jaar in jaar uit toe en daardoor worden steeds meer producten
haalbaar. En dan bedoel ik niet alleen over televisies en
ijskasten. Inmiddels worden er jaarlijks al meer auto's per jaar
verkocht in China dan in de Verenigde Staten. Daarnaast vind er een
verschuiving plaats in hoe het inkomen wordt besteed. Supermarkten
winnen marktaandeel, er wordt steeds meer buiten de deur gegeten en
reizen met het vliegtuig wordt gewoner. Een onomkeerbare trend als
je bedenkt dat zelfs tijdens de kredietcrisis deze trend van
'upgraden' zich voortzette.
De kracht van de opkomende markten is niet alleen op de
aandelenbeurzen onopgemerkt gebleven. Ook op het valutafront is
duidelijk erkenning van het economisch succes waar te nemen. De
valuta's van de meeste opkomende landen hebben met glans de
kredietcrisis overleeft en op dit moment maken we ons inmiddels
meer zorgen over de dollar dan over Chinese renminbi.
Er zijn veel goede
argumenten om in deze landen te beleggen. Specifiek omdat de trends
nog niet uitgespeeld zijn en extra versterkt worden door de
kredietcrisis is het nog niet te laat. Misschien is het juist wel
het begin? Zeker nu het de enige plek is waar nog economische groei
plaats vindt. Echter een waarschuwing. Hoge rendementen komen niet
zonder stress voor beleggers.
Het devies 'spreiden is minder lijden' geldt daarom specifiek in
emerging markets. Twee individuele aandeeltjes toevoegen aan de
portefeuille is dan ook geen optie. De basis dient een breed
gespreid fonds te zijn. Veruit de makkelijkste en goedkoopste
manier om een positie op te bouwen in emerging markets is middels
het fonds Vanguard Emerging Markets ETF** genoteerd in de VS (Isin
code is US9220428588). Natuurlijk wil je er wel een lekker sausje
over. Daar zullen de komende columns over gaan!
Drs. Sebastiaan de Bont, CFA
Fundmanger Emerging Markets Equities
Gruppo Intesa SanPaolo
Drs. Sebastiaan de Bont, CFA is senior fund and portfolio manager bij Fideuram Asset Management Ireland (100% dochter van Banca del gruppo Intesa SanPaolo), waar hij verantwoordelijk is voor de emerging markets aandelenportefeuilles. De Bont schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Professioneel en/of persoonlijk houdt hij mogelijk posities aan in de aandelen of fondsen waarover hij schrijft. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.
* De kans op een terugval is niet
ondenkbeeldig. De markt timen is moeilijk. Daarom is het
verstandiger om als u nog niet (voldoende) in emerging markets zit
de aankoop te splitsen in een aantal kleinere orders en deze te
spreiden over een aantal maanden. Echter indien de koersen
significant terugvallen, gebruik dit om de orders versneld uit te
voeren.
**Het jaarlijkse totale kostenniveau is slechts 0,25% en dagelijks
wordt er zo'n $160 miljoen in dit fonds verhandeld waardoor de
koers dicht bij de intrinsieke waarde ligt. Het eerste rendement
dat je als belegger maakt, is wat je niet aan je bank betaalt.
Gerelateerd:
Goede beursmaanden komen eraan (september, Robeco)
Hebben we het ergste achter ons? (juni, Fidelity)
Belle of het Beest op de aandelenmarkt? (augustus, JPMorgan)
Nu in het blad
Schlumberger blijft favoriete olieservicebedrijf
Nu proberen