Bearmarkt nog niet voorbij
In 2008 werd zijn gitzwarte beleggingsvisie de pijnlijke
werkelijkheid,maar dit jaar bleek Albert Edwards, strateeg bij
Société Générale tenegatief. Beleggers Belangen blikt terug én
vooruit met Edwards diekomend jaar weer nieuwe dieptepunten op de
beurzen voorziet.
Alleen in zijn zwakste momentengeeft
Albert Edwards, allewaarschuwingen van ex-collegaen vriend James
Montier tenspijt, precieze voorspellingen.
Als hijzich er al aan waagt, dan komen dezeprognoses de
populariteit van de beleggingsstrateegvan Société Généralebepaald
niet ten goede.
'Sommigeklanten namen er zo'n aanstoot aan,dat zij mijn ontslag
eisten', aldus Edwards
In zijn recentste rapport.'Mijn meer extreme voorspellingenhebben
de vervelende eigenschapvaak uit te komen, alleen ismijn timing nog
wel eens beroerd',voegde hij daaraan toe.
Dat laatstegeldt zeker voor 2009, een jaar waarinEdwards te
pessimistisch bleek.Vorig jaar sprak Beleggers Belangenal
uitgebreid met de strateeg die in2008 zo ongeveer wel alles goed
zag.
Alle reden voor een terug- en vooruitblikmet de strateeg die de
controverseniet schuwt.
Eind vorig jaar voorzag u een dalingvan de
S&P500-index tot 500 punten.Dat niveau is niet gehaald en het
herstelwas snel en zeer krachtig. Wat heeftdeze reactie
veroorzaakt?
'Dat de beurs niet verder is teruggevallen dan 666 punten, is het
gevolg van de enorme stimuleringsmaatregelen van overheden en
centrale banken waardoor de economie kon herstellen.
Al snel na ons interview begonnen enkele leidende indicatoren al
weer te stijgen. Eerst de ECRI [Economic Cycle Research Institute,
een onafhankelijk economisch onderzoeksbureau, red.] in de VS,
daarna die van de Oeso.
Dit patroon lijkt erg op dat van het Japan van de jaren negentig.
Zelfs beleggers die structureel negatief waren over de Japanse
beurs - en daar op zich gelijk in hadden - moesten in die jaren
oppassen voor cyclische herstelperioden veroorzaakt door de enorme
stimuleringsmaatregelen van overheid en centrale bank.
Tijdens deze perioden kon de Nikkei-index in korte tijd wel 40 of
50% stijgen.
Dat is eigenlijk precies wat er dit jaar op de westerse
aandelenbeurzen is gebeurd. Het cyclisch herstel van economie en
beurs heeft de structurele bearmarkt in de waardering van aandelen
onderbroken.
Dat is tijdelijk en wanneer dit herstel stilvalt, komt de
bearmarkt in volle hevigheid terug en bereiken beurzen nieuwe
dieptepunten.
Dit gaat door totdat de bubble in de vermogenscategorie in kwestie
(aandelen in dit geval) volledig is leeggelopen. Dat is nog niet
gebeurd.'
Wanneer is dat proces
voltooid?
'Pas wanneer de waardering van aan delen tot historisch lage
bearmarktniveaus is teruggevallen. Om dat te bepalen kijken we naar
waarderingsmaatstaven als de Graham-Dodd-k/w of de Shiller-k/w
[koers-winstverhouding berekend op basis van de gemiddelde winst
per aandeel over een periode van tien jaar, respectievelijk niet en
wel gecorrigeerd voor inflatie, red.].
Pas bij een stand van 400 voor de S&P500-index heeft de
Shiller-k/w een bodem bereikt waarop alle lucht uit de bubble is.
Voor de Graham- Dodd-k/w geldt een niveau van ongeveer 500
punten.'
Zonder stimuleringsmaatregelen was de beurs dus veel
verder teruggevallen?
'Absoluut. De Congressional Budget Office [een onpartijdige
instantie die het Amerikaanse Congres van analyses over de
begroting voorziet, red.] schat de stimuleringsmaatregelen van de
Amerikaanse overheid op ongeveer 6% van het bbp in 2009. Dit is dus
exclusief de maatregelen van de centrale bank.
Het is volgens sommige commentatoren het grootste pakket
stimuleringsmaatregelen ooit. Zonder deze maatregelen zou de groei
van de Amerikaanse economie zes procentpunt lager zijn geweest en
daarmee in krimp zijn omgeslagen.
Het herstel van de Amerikaanse economie, waar nu zo veel over
wordt gesproken, is dus vrij zwak, maar de beurzen hebben er
niettemin zeer positief op gereageerd.'
Nog even terug naar de leidende indicatoren. Eind vorig jaar gaf u
aan positiever te worden over de aandelenmarkt als er zich een
cyclisch herstel zou aandienen, aangegeven door een ommekeer in de
leidende indicatoren. Die was begin dit jaar al zichtbaar. Bent u
niet te lang te voorzichtig gebleven?
'Om eerlijk te zijn, was ik gewoon te traag, terwijl ik er toch zo
vaak over heb geschreven. Veel van onze klanten die onze rapporten
lezen, hebben wel van het cyclisch herstel gebruikgemaakt, maar ik
zelf niet.
Ik draai er niet omheen, ik was gewoon te traag. De argumentatie
en de methodiek waren goed, maar de uitvoering was zwak.'
U had uw eigen advies moeten volgen.
'Ja, ik had op de trein moeten springen, maar de markt steeg te
snel. Net als sommige klanten heb ik tevergeefs op een terugval in
de markten gewacht om alsnog in te stappen.'
Vorig jaar sprak u van een ongekend monetair experiment van de
Federal Reserve met een ongewisse uitkomst.
Valt er nu al iets meer van te
zeggen?
'Ik denk dat quantitative easing [waarbij centrale banken
staatsobligaties, bedrijfsobligaties of hypotheekgerelateerde
activa van gewone banken kopen, die de opbrengst daarvan kunnen
gebruiken om de kredietverlening aan particulieren en bedrijven op
gang te brengen, red.] niet heeft gewerkt zoals de autoriteiten
hadden gehoopt.
De situatie is er niet door verslechterd, maar is ook niet erg
verbeterd. De prijzen van risicovolle activa als aandelen zijn
misschien gestegen als gevolg van quantitative easing, maar de
kredietverlening door banken is er niet mee op gang
gebracht.'
Waarom niet?
'Dat heeft te maken met de schuldafbouw, de deleveraging, van de
particuliere sector. Aanbod van krediet is namelijk niet het
probleem, het is de lage vraag naar nieuwe leningen die de
kredietgroei beperkt.
Zelfs als de banken gezond waren - en dat zijn ze niet - dan nog
zou de particuliere sector niet meer willen lenen, maar de schulden
willen afbouwen.
Daarom is er op korte termijn weinig kans op stijgende inflatie
als gevolg van uit de hand lopende geldgroei.'
Wat is de rol van het beleid van onder meer de Federal Reserve en
de Bank of England in de koersstijging van westerse aandelen, die
van opkomende markten en bedrijfsobligaties?
'Veel beleggers denken dat als het monetair beleid zo soepel is
dat prijzen van risicovolle activa alleen maar omhoog kunnen.
Ik citeer in mijn presentaties voor klanten de directeur van de
China Investment Corporation [een Chinees staatsbeleggingsfonds,
red.]. Hij zei dat zolang China en de VS de bubble aanpakken door
nieuwe te creëren, hij simpelweg niet kan verliezen.
Er heerst een houding van 'we kunnen in risicovolle activa blijven
zitten totdat de centrale bank het monetair beleid verkrapt'. Dat
is verkeerd gedacht.'
Waarom?
'De economische groei kan terugvallen zonder dat de centrale bank
een dergelijk verkrappend beleid voert. Dat is ook in Japan in de
jaren negentig gebeurd.
Een verkrappend begrotingsbeleid of alleen maar het uitblijven van
nieuwe stimuleringsmaatregelen kan dat al veroorzaken. Risicovolle
activa zullen alleen maar blijven stijgen wanneer de conjunctuur
niet verslechtert.
Als dat wel gebeurt, vallen de financiële markten terug, zelfs
wanneer de centrale bank een zeer soepel beleid voert.
Het is daarom belangrijk om te begrijpen hoe de
stimuleringsmaatregelen werken.
Richard Koo, hoofdeconoom van broker Nomura, heeft een boek
geschreven met daarin de lessen van Japan.
Hij laat zien dat een overheid gedurende het hele
schuldafbouwproces van de particuliere sector de economie moet
stimuleren. Want zodra de overheid een pauze inlast, valt de
economie terug.
Dit is het Japan-scenario, waarin een sterk economisch herstel
zich ver taalt in rally's op de beurzen.
De autoriteiten denken vervolgens dat de klus is geklaard en
lassen een pauze in de stimuleringsmaatregelen in.
Dit veroorzaakt weer een nieuwe recessie en zware koersdalingen op
de beurs.'
Wat kunnen overheden en centrale bankiers doen om dit te
stoppen?
'De autoriteiten kunnen waarschijnlijk weinig meer doen dan het
proces van schuldafbouw voor de particuliere sector wat minder
pijnlijk maken, maar het proces moet wel worden afgerond.
De Great Moderation, de periode van stabiele economische groei en
inflatie vanaf medio jaren tachtig tot 2007, is voorlopig voorbij.
Deze stabiliteit werd gebouwd op de almaar groeiende schuld van de
particuliere sector die zo de consumptieve bestedingen en
investeringen op peil kon houden.
Dat kan nu niet meer en daarom is de economische cyclus moeilijker
te 'managen' voor centrale bankiers, waardoor de conjunctuur
volatieler wordt.'
Wat betekent dit voor beleggers?
'Beleggers baseren hun verwachtingen nog te veel op de recente
periode van Great Moderation; dat is hun ijkpunt.
Zij denken daardoor dat het economisch
herstel de voorheen gebruikelijke drie tot vier jaar zal aanhouden.
Maar in de jaren voor de Great Moderation was de economische
cyclus veel beweeglijker en de terugkeer van de volatiliteit zal
beleggers onaangenaam verrassen.'
Voor het komend jaar verwacht u dat de lange rente in de VS tot
onder de 2% daalt en de aandelenmarkten nieuwe dieptepunten
bereiken. Ziet u een terugkeer van de paniek van eind vorig en
begin dit jaar?
'Dat verwacht ik niet. De economische omstandigheden zullen
waarschijnlijk niet verslechteren tot het niveau van begin dit
jaar. Maar iedere cyclische teruggang zal beleggers erg nerveus
maken.
Als zij zien dat alle steunmaatregelen ten spijt de economie niet
zelfstandig kan herstellen, raken zij het vertrouwen in de
autoriteiten kwijt en volgt er grote onrust.
De bearmarkt op de aandelenbeurs is dus niet voorbij. De daling
verloopt via meerdere cycli, net als in Japan.
Als de economie komend jaar terugvalt, dan zal de lange bullmarkt
in staatsobligaties aanhouden en daalt de lange rente mogelijk tot
onder de 2% en wordt de bearmarkt in waardering van aandelen
misschien eindelijk afgerond.'
Moeten beleggers dan maar hun heil zoeken in opkomende
markten als China, of in grondstoffen?
'Niet komend jaar. Ik geloof zeker in het groeiscenario voor de
Chinese economie voor de middellange termijn.
Maar die groei wordt onherroepelijk onderbroken door cyclische
dalingen. China heeft wel iets weg van de VS in 2003. Om een
recessie te vermijden, is de kredietkraan opengedraaid en is er
sprake van een kredietbubble.
Volgens de NBER [National Bureau of Economic Research, een
onafhankelijk, nonprofit, economisch onderzoeksinstituut in de VS,
red.] is excessieve groei van de kredietverlening een van de beste
voorspellers voor een aankomende economische ineenstorting.
China moet de uit de hand gelopen kredietgroei inperken. Als de
Chinese overheid de steunmaatregelen vermindert, zal de economie
terugvallen.
Dit tot grote verrassing van beleggers, die veel te weinig
rekening hielden met de economische cyclus.
Een 'hobbelige' landing van de Chinese economie zal de
grondstoffen en andere opkomende markten verpletteren, nog erger
dan in de tweede helft van 2008.'
Waar liggen komend jaar de grootste risico's, op de
westerse beurzen of in opkomende markten?
'Absoluut in de opkomende markten, daar is het risico nog veel
groter dan op de westerse aandelenmarkten.
Er is een 'bubble of belief' in opkomende markten van beleggers
die de afgelopen tijd te veel geld in deze beurzen hebben
gestoken.'
Gerelateerd:
Zware koersval op komst