Tijd om af te rekenen

De endowments van Yale, Harvard en in iets minder mate MIT, worden al jaren bewonderd om hun beleggingsresultaten. De topman van Yale David Swensen wordt door een bepaald deel van de beleggingsgemeenschap nauwlettend gevolgd. Reikhalzend werd er daarom uitgekeken naar het meest recente jaarverslag dat Yale over het laatste fiscale jaar dat bij hen loopt van 1 juli tot en met 30 juni. Dat gebroken boekjaar maakt het vergelijken van de eigen beleggingsresultaten met die van de beste belegger in de wereld helaas wat minder makkelijk.

Yale noteerde een min van 24,6% en dat was het grootste verlies sinds begin jaren tachtig, toen de endowment begon met het rapporteren van rendementen. Hiervoor waren er slechts een paar kleine minjaren. Yale voelt zich geenszins uit het veld geslagen en zegt vast te houden aan haar agressieve beleggingsstijl waarbij veel in hedgefondsen, private equity en 'real assets' wordt belegd. En waarom zou het zijn stijl ook veranderen: ondanks het grote verlies van vorig jaar heeft het nog altijd een gemiddeld jaarrendement van 11,8% (laatste tien jaar). Wel zijn er een paar veranderingen in het beleggingsbeleid waarneembaar.

Yale deed het het afgelopen jaar slechter dan het gemiddelde rendement van alle Amerikaanse endowments dat uitkwam op -17,2%. Maar het gemiddelde jaarrendement van alle endowments steekt in de afgelopen jaren ook schril af bij dat van Yale: +4,3%. De Harvard endowment, vaak in één adem genoemd met Yale, verloor overigens nog meer in het afgelopen jaar: -27,3%. De grootste problemen in de portefeuille van Yale van het afgelopen boekjaar werden veroorzaakt door de 'real assets' (vastgoed en grondstoffen): -34% en private equity: -24%.

Wat iedereen graag wil weten is of ze nu echte veranderingen aanbrengen in hun beleggingsbeleid. Vele beleggers hebben namelijk een voorbeeld genomen aan hun vaak agressieve manier van beleggen. Het is moeilijk om echt duidelijke uitspraken te horen, bijvoorbeeld van Swensen. Dat is ook wel begrijpelijk omdat ze niet hun eigen glazen willen ingooien met uitspraken als bijvoorbeeld 'private equity is geen zinvolle belegging meer'.

Hoewel er in het algemeen van uit wordt gegaan dat ze minder agressief zullen beleggen, zal hun assetallocatie, denk ik, toch aardig intact blijven. De kasposities zijn bij de meeste endowments wel toegenomen en zien we kleine 'shifts' naar opkomende markten (waarmee de afhankelijkheid van het wel en wee van de VS wordt verminderd).

Ik denk dat beleggers hun eigen beleggingsresultaten zouden moeten spiegelen met die van de endowments als Yale of Harvard. In eerdere columns heb ik uitgelegd dat hier de knapste koppen uit de beleggingsindustrie werken, hetgeen zich ook inderdaad vertaald heeft in betere dan gemiddelde resultaten in de afgelopen decennia. Iedere belegger heeft in 2008, begin 2009 geleden (let wel, ik gebruik het woord 'belegger' en niet 'speculant').

Het gaat erom dat uw eigen resultaten niet te veel negatief afwijken van die de endowments. Iemand die het met een neutraal/offensief profiel slechter heeft gedaan dan zeg -35% (wat al ruim minder is dan Yale en Harvard) heeft het ronduit slecht gedaan. Heeft u een vermogensbeheerder aangesteld die het slechter heeft gedaan dan -35%, dan moet u hem terstond (alsnog) ontslaan. Die heeft blijkbaar geen toegevoegde waarde gehad.

Vooral als uw vermogensbeheerder ook nog behoort tot een grootbank die de crisis (uw ellende) mede heeft veroorzaakt en waarvan de top zichzelf blijft verrijken terwijl u de dikke min in de portefeuille heeft (gehad), is er geen enkele rechtvaardiging om klant te blijven. Als u in deze omstandigheden toch vermogensbeheerklant van een grootbank bent gebleven (met dus slechtere resultaten dan zeg -35%), dan verneem graag ik argumenten waarom. Bij voldoende reacties verwerk ik die met alle plezier in een column.

Lees ook:

- Particulieren worden profs
- Wel of niet uitstappen?

Harry Geels is directeur Research en partner bij INMAXXA in Naarden. Daarnaast is hij uitvoerend hoofdredacteur van Technische en Kwantitatieve Analyse (TKA). De informatie in deze opinie is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De standpunten en vooruitzichten van Geels geven zijn mening weer in zijn hoedanigheid als directeur Research.

Harry Geels